ناهید شیرپیشه
سن: ۶۰ سال
حوزه فعالیت: خانواده دادخواه
وضعیت: آزاد
وضعیت حقوقی: -
حقوق نقضشده: منع از حضور برسر مزار فرزند و برگزاری مراسم، زیرنظر بودن و احضار و تهدید مداوم، بازداشت خودسرانه، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، محرومیت از حق دسترسی به وکیل، عدم رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان، محرومیت از حق ملاقات، محرومیت از رسیدگی درمانی، آزار و اذیت خانواده، ضبط غیرقانونی اموال
ناهید شیرپیشه مادر پویا بختیاری، از کشتهشدگان اعتراضات آبان ۹۸ است. فرزند ۲۷ساله او، ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در اعتراضات شهر کرج با شلیک گلوله مأموران حکومتی به سرش، کشته شد. شیرپیشه پس از کشتهشدن پسرش، با درخواست وزارت آموزشوپرورش، به تدریس و شغل آموزگاری پایان داد. مأموران امنیتی این مادر دادخواه را اولینبار در ۱۷ فروردین ۱۴۰۰ همراه با گروهی از خانوادههای دادخواه در اصفهان دستگیر و یک روز بعد آزاد کردند.
در ۲۲ شهریور ۱۴۰۰، مأموران امنیتی با یورش به منزل او، ضمن تفتیش وسایل شخصی، تلفن همراهش را بردند.
همزمان با بازداشتهای گسترده فعالان مدنی و خانوادههای دادخواه در شهرهای مختلف، در تاریخ ۲۰ تیر ۱۴۰۱ مأموران امنیتی بار دیگر به منزل شیرپیشه حمله و این بار او را بازداشت کردند. این مادر دادخواه پس از چندین روز بازجویی ۶ مرداد به بند زنان زندان شهید کچوئی کرج (ندامتگاه فردیس) منتقل شد. خبرگزاری حکومتی فارس در گزارشی شیرپیشه و سایر دادخواهان را به «دریافت پول از خارج از کشور برای ایجاد اغتشاش و ناامنی» متهم کرد. شهریورماه همان سال، او با حکم شعبه اول دادگاه انقلاب کرج، بابت اتهامات «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» و «تبلیغ علیه نظام» به پنج سال زندان محکوم شد. این مادر دادخواه را در ۷ آبان ۱۴۰۱ به بهانه دادرسی از زندان کچوئی کرج خارج و به زندان مرکزی زنجان منتقل کردند. ۱۹ آبان ماه، در آستانه سالگرد کشتهشدن پویا، درحالیکه ناهید در زندان بود، مأموران امنیتی با شکستن در، به منزلش هجوم بردند و وسایل خانه را تخریب کردند.
شیرپیشه ۱۱ تیرماه ۱۴۰۲ بهدست چند زندانی مورد ضربوجرح قرار گرفت. او سپس درخواست کرد که بهدلیل نبود امنیت جانی در بند عمومی، به بند انفرادی منتقل شود. منا بختیاری، دختر ناهید شیرپیشه، در تیرماه ۱۴۰۳ اعلام کرد که مأموران امنیتی قصد داشتند در ازای اعطای ۱۰ روز مرخصی به مادرش، از او اعتراف اجباری بگیرند. این مادر دادخواه در مدت حبس، با وجود وضعیت وخیم جسمی و روانی، بارها از حق تماس تلفنی، ملاقات با خانواده و دسترسی به رسیدگی پزشکی یا اعزام به مراکز درمانی محروم شد.
شیرپیشه در بهمنماه ۱۴۰۳ بهدلیل شرایط بسیار بد روانی و جسمی در زندان خودکشی کرد و به سلول انفرادی منتقل شد. او که به دستور مقامهای قضایی از برقراری تماس تلفنی محروم شده بود، از ۹ اسفند ۱۴۰۳ اعتصاب غذا کرد که باعث کاهش وزن شدید و وخامت حالش شد.
ناهید شیرپیشه ۲ مهر ۱۴۰۴ با پایان دوره محکومیت، از زندان مرکزی زنجان آزاد شد.