تلاش مسئولان زندان برای جلوگیری از اعتصاب دوباره در قزلحصار

بنابه اطلاع سازمان حقوق بشر ایران، مسئولان زندان به بهانه تعمیرات قصد دارند زندانیان سالن ۴ واحد ۲ زندان قزلحصار را به بندها و سالن‌های دیگر منتقل کنند. همچنین، مقام‌های زندان اعلام کرده‌اند که زندانیان تا ۲۵ مرداد فرصت دارند درخواست انتقال خود به واحد مورد نظرشان را ارائه کنند. بدین‌ترتیب، مسئولان می‌توانند جابه‌جایی اجباری آنان را انتقالی داوطلبانه و براساس درخواست خود زندانیان جلوه دهند.

یک منبع آگاه به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «مسئولان زندان قصد دارند سازمان‌دهندگان اعتصاب را از یکدیگر جدا و به واحدهای دیگر منتقل کنند. با این کار قصد دارند جلوی اقدام جمعی زندانیان را بگیرند تا در صورت ازسرگیری اعدام‌های مرتبط با مواد مخدر، اعتصاب دیگری شکل نگیرد و زندانیان نتوانند اعتراض خود را به‌صورت عمومی مطرح کنند.»

واحد ۲ زندان قزلحصار پنج سالن دارد که دو سالن آن به محکومان به اعدام در پرونده‌های مرتبط با مواد مخدر اختصاص دارد. پیشتر بیش از ۳۰۰ زندانی در سالن ۴ بودند اما پس از انتقال‌های اولیه، شمار آنان به کمتر از ۳۰۰ نفر رسید.

تاکنون بسیاری از زندانیان را به واحدهای دیگر منتقل کرده‌اند و در حال حاضر حدود ۲۰۰ نفر در سالن ۴ باقی مانده‌اند. این زندانیان نیز قرار است به‌اجبار به واحدهای دیگر منتقل شوند.

اعتصاب غذای ۱۷ روزه زندانیان در ۲۲ تیر ۱۴۰۵ آغاز شد؛ زمانی که شش زندانی محکوم به اعدام در پرونده‌های مرتبط با مواد مخدر به سلول‌های انفرادی منتقل شدند. زندانیان معترض هر روز ویدئوهایی از اعتصاب خود منتشر می‌کردند و این اقدام توجه رسانه‌های بین‌المللی را به خود جلب کرد. ادامه این اعتراض و افزایش فشار بر مقام‌ها در نهایت به تعلیق اجرای اعدام‌های مرتبط با مواد مخدر در زندان قزلحصار انجامید.

این اقدام جمعی یادآور اعتراض تاریخی مهرماه ۱۴۰۴ است که بیش از ۱۵۰۰ زندانی محکوم به اعدام با اتهامات مرتبط با مواد مخدر در بند ۲ زندان قزلحصار اعتصابی شش‌روزه به راه انداختند و با دوختن لب‌هایشان خواستار توقف اعدام‌ها شدند. در آن زمان، با پشتیبانی خانواده‌هایی که مقابل ساختمان مجلس شورای اسلامی در تهران تجمع اعتراضی برگزار کرده بودند، زندانیان توانستند مقام‌های زندان و قوه قضائیه را وادار کنند تا به خواسته‌شان توجه کنند؛ آن‌ها وعده دادند که اجرای اعدام‌های مرتبط با مواد مخدر را تا زمان اصلاح قانون در آن زندان متوقف می‌کنند. از زمان اعتصاب مهرماه ۱۴۰۴ تاکنون، سازمان حقوق بشر ایران تنها اعدام مخفیانه یک نفر، علیرضا احمدی، را به اتهامات مرتبط با مواد مخدر در این زندان ثبت کرده است.