صدور حکم اعدام برای امیرحسین موسوی اشرف به‌دلیل فعالیت در فضای مجازی

رضا شفاخواه، وکیل امیرحسین موسوی اشرف گفت که موکلش به دلیل فعالیت در شبکه‌ اجتماعی توئیتر [اکس] با حساب کاربری «جیمز بی‌دین» به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شده است.

امیرحسین موسوی اشرف، زندانی سیاسی ۴۰ ساله، ۲۸ آذر ۱۴۰۳ همراه با همسرش بازداشت شد و اکنون در زندان اوین در حبس است. روز ۱۴ مهر ۱۴۰۴، شبکه دو صداوسیمای جمهوری اسلامی در بخش خبری ۲۰:۳۰، اعترافات اجباری او را پخش کرد.

رسانه حکومتی صابرین در گزارشی مدعی شد که امیرحسین موسوی با نام مستعار «جیمز بی‌دین» در فضای مجازی، شبکه‌ای برای جاسوسی و عملیات روانی به نفع موساد، سازمان اطلاعات اسرائیل، اداره می‌کرد.

این رسانه با استناد به اعترافات منتسب به امیرحسین و اطلاعات نهادهای امنیتی نوشت که او ابتدا با ایجاد حساب‌های جعلی در شبکه اجتماعی اکس، تلاش کرده بود مخالفان جمهوری اسلامی را جذب کند. در بخشی از گزارش صابرین آمده است: «او ابتدا با انتشار محتوای ساختارشکنانه و تحریک‌‌کننده، دنبال‌‌کنندگان ضدانقلاب را جذب کرده و در جریان آشوب‌‌های پاییز ۱۴۰۱ نیز ایده ایجاد تشکیلاتی با عنوان صد محله را برای سازمان‌‌دهی اغتشاشات و ناامنی در خیابان‌ها مطرح کرده است.»

این رسانه همچنین ادعا کرد: «پس از شکست اغتشاشات در کشور، مأموریت این شبکه تغییر کرده و فعالیت‌‌های آن به سمت جمع‌‌آوری اطلاعات حساس و ارسال آن برای بیگانگان سوق یافته است.»

براساس این روایت، امیرحسین از طریق زنی به نام الهه، ساکن سیدنی استرالیا، با فردی به نام «آوی» که صابرین او را مرتبط با موساد معرفی کرده، ارتباط برقرار کرده بود.

به نوشته این رسانه حکومتی، رابط اسرائیلی از او خواسته بود اطلاعات مربوط به مراکز پدافندی، تأسیسات نظامی و محل استقرار یگان‌های ویژه انتظامی را جمع‌آوری کند و در اختیار طرف اسرائیلی قرار دهد.

این گزارش همچنین مدعی شد که امیرحسین پس از حملات نظامی اسرائیل، تصاویر ماهواره‌ای و تصاویری از آثار انفجارها را برای پیشبرد عملیات روانی منتشر کرده بود. به ادعای این رسانه، «با رصد و اقدام نیروهای وزارت اطلاعات، فرد مورد نظر شناسایی و به همراه اعضای مرتبط این شبکه بازداشت می‌شود.»

امیرحسین موسوی اشرف روز ۱۵ مهر ۱۴۰۴، یک روز پس از پخش اعترافات اجباری خود از تلویزیون حکومتی، در بیانیه‌ای از زندان اوین به اتهامات مطرح‌شده پاسخ داد. او در این بیانیه، ضمن رد ادعاهای مطرح‌شده در گزارش صداوسیما، از شکنجه، فشارهای دوران بازداشت و تحریف اظهاراتش خبر داد (متن کامل این بیانیه در ادامه آمده است).

اعتراض وکیل امیرحسین موسوی اشرف به پخش اعترافات اجباری

رضا شفاخواه، وکیل امیرحسین موسوی اشرف، در گفت‌وگویی با امتداد که روز ۲۱ مهر ۱۴۰۴ منتشر شد، به پخش اعترافات اجباری موکلش پیش از برگزاری دادگاه به شدت اعتراض کرد و گفت که «مطابق ماده ۹۶ قانون آیین دادرسی کیفری، این کار صراحتاً ممنوع و جرم محسوب می‌شود.»

شفاخواه با اشاره به این‌که تمام اتهامات امنیتی موکلش به فعالیت در شبکه‌های اجتماعی مربوط می‌شود، گفت: «متأسفانه اتهامات امنیتی بسیار سنگینی به او و همسرش نسبت داده شده که همگی ناظر بر یک فعل واحد یعنی فعالیت در شبکه اجتماعی است. تنها یک رفتار واحد، یعنی نوشتن مطالب انتقادی در این حساب کاربری، موجب طرح اتهاماتی چون اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، توهین به مقدسات، تبلیغ علیه نظام، نشر اکاذیب و همکاری با دول متخاصم شده است. در حالی‌که بر اساس اصول مسلم حقوقی، فعل واحد نمی‌تواند مصداق چند جرم تلقی شود»

این وکیل به شرایط ضبط اعترافات اجباری اشاره کرد و افزود: «بر اساس اظهارات موکلم، در دوران بازداشت انفرادی تحت فشارها و تهدیدات بسیاری قرار گرفته و به گفته خودش، این فیلم در ازای آزادی همسر بیمارش با وثیقه ضبط شده است.»

شفاخواه با اشاره به محتوای فیلم پخش‌شده از تلویزیون گفت: «جالب است که بخش عمده مطالبی که در فیلم تقطیع‌شده پخش شد، حتی در کیفرخواست صادره از سوی دادسرای ناحیه ۳۳ تهران هم وجود ندارد. ضابطان با آمیختن واقعیت و دروغ، تصویری وارونه ارائه دادند تا چنین وانمود شود که گویا مسبب جنگ ۱۲روزه و تهاجم اسرائیل به ایران، یک شهروند عادی است که در یک موسسه ملکی کار می‌کند و هیچ دسترسی به اطلاعات طبقه‌بندی‌شده ندارد».

او هدف از پخش اعترافات پیش از محاکمه را «تغییر ذهن قاضی و تخدیر افکار عمومی» دانست و تأکید کرد: «بر اساس اصول فقهی و حقوقی، دام‌گستردن و سوق دادن شهروندان به تله مجرمانه غیرقانونی است و تحصیل ادله از این طریق فاقد اعتبار شرعی و قانونی است.»

متن کامل بیانیه امیرحسین موسوی اشرف از زندان اوین

درود بر مردم شریف وطنم ایران

من امیرحسین موسوی (کاربر توییتری جیمز بی‌دین) هستم که در تاریخ ۲۸ آذر ۱۴۰۳ دستگیر شده‌ام و تاکنون در زندان به سر می‌برم. در تاریخ ۱۴ مهر ۱۴۰۴ در برنامه خبری ۲۰:۳۰ گزارشی در مورد من پخش شد که در آن اتهاماتی بسیار، همگی نادرست، به من زده شد. بنابراین لازم دانستم در این زمینه حقایقی را به اطلاع مردم شریف کشورم برسانم.

ضمن اینکه من در تمام ایام بازداشت "موقت" مهر سکوت بر لبانم زده بودم و قصد نداشتم تا زمان برگزاری دادگاه (که تاریخ آن ۱۴۰۴/۸/۱۱ به تازگی به من ابلاغ شده است) در زمینه پرونده‌ام حرفی بزنم اما در گزارش دیشب، موضوعاتی مطرح شد که هیچ‌یک از آنها حقیقت نداشت و من تصمیم گرفتم از حق مشروع دفاع از خودم استفاده کنم و سکوت خود را بشکنم.

۱. از همان ابتدا، در عنوان گزارش چنین گفته می‌شود که ((صهیونیست‌ها چطور در طول جنگ ۱۲ روزه... از "عوامل سلطنت‌طلب" استفاده کردند.)) تاریخ دستگیری من، چنان‌که گفتم، ۲۸ آذر ماه ۱۴۰۳ بود یعنی حدود ۶ ماه قبل از آن جنگ کذایی. این معنا چطور درست درمی‌آید؟

۲. بعد از ۱۴۸ روز تحمل سلول انفرادی، بازداشت همسرم، ضرب و شتم‌های شدید اولیه و فشار جانکاه انفرادی و بلاتکلیفی، با تهدید به بازداشت مجدد همسرم و تکرار و تجدید تمام آنچه بر من گذشته بود، این مصاحبه اجباری که پایه گزارش ۲۰:۳۰ بود از من گرفته شد.در آن مصاحبه، تقریبا تمامی جملاتی که گفتم، حاصل القای بازجو و تحمیل وی بود. و چنانکه اشاره خواهد شد، حتی همان گفته‌ها نیز با تقطیع و تحریف بسیار از سیمای جمهوری اسلامی پخش شد.

۳. در آن گزارش، گروه موسوم به "صد محله" از عوامل اعتراضات ۱۴۰۱ معرفی شد، در حالی که این گروه اساساً در سال ۱۴۰۱ وجود نداشت. در فروردین ۱۴۰۲ شروع به فعالیت در زمینه تولید محتوای انتقادی کرد و در مهر ماه همان سال، یعنی پیش از یکسال قبل از دستگیری من، منحل شد. بنابراین صفحات مجازی مذکور هیچ ارتباطی به اعتراضات سال ۱۴۰۱ نداشتند.

۴. آن گزارش، خانم "الهه" را "عامل رژیم صهیونیستی" معرفی می‌کند. ایشان، یک دوست از صدها دوست عادی من در توییتر بود و چت با ایشان، یکی از هزاران چت من، مطلقاً ارتباطی بین این خانم و رژیم اسرائیل وجود نداشت، یا اگر داشت، من نه خبری از این امر داشتم و نه حتی کوچکترین ظنی به این مورد کردم. مدت زیادی بود که با این خانم در توییتر دوست بودم و مثل هر دوست دیگری، در موضوعات و زمینه‌های مختلف برای من کامنت می‌گذاشت یا با من چت می‌کرد. بریدن و چسباندن و سر هم کردن قطعاتی از چت‌های من و ایشان (که حتی در همان‌ها هم دوستی عادی من و ایشان هویداست) کاری است خطا و ناجوانمردانه.

۵. گزارش کاربری با نام "Avi" را یک رتبه بالاتر از الهه معرفی می‌کند، به گونه‌ای که انگار صحبت از درجات نظامی است. ایشان هم مثل خانم الهه صرفاً یک کاربر فعال توییتر است و من به دلیل آن که با ایشان آشنا شده بودم، فقط یک‌بار به یک چت سه نفره با ایشان رفتم.

۶. به ادعای گزارشگر، کاربر Avi اطلاعاتی را که از من گرفته، مستقیماً برای موساد فرستاده است،در حالی که من هیچ اطلاعاتی، تاکید می‌کنم هیچ اطلاعاتی حتی اطلاعات عمومی هم به او نداده‌ام. اگر مدرکی خلاف گفته من وجود دارد، خوشحال می‌شوم آن را منتشر کنند. اصلاً شروع آشنایی من با ایشان به این دلیل بود که الهه وی را یک شهروند عادی اسرائیلی و منتقد دولت خود معرفی کرده بود. مدرک این چت هم موجود است.

۷. ادعای گزارشگر در مورد اینکه از من سوال شده باشد که ( هدف گرفتن پدافندها، تاسیسات هسته‌ای، اماکن نظامی یا کدام محل جامعه را به آشوب می‌کشد؟) خلاف واقع است. اساساًً من اعتقاد دارم تصمیم اسرائیل برای هدف گرفتن نقاطی در ایران حاصل تحقیقات طولانی و مستقل آنهاست، نه اینکه یک کاربر توییتری از یک کاربر دیگر نظری بپرسد و این نظر تبدیل به تصمیم راهبردی و نظامی یک کشور بشود.

۸. بخشی کاملاً تقطیع شده از حرف‌های من در مصاحبه اجباری در مورد مراکز انتظامی (یگان ویژه و ...) پخش شد و این نکته به عمد ناگفته ماند که من چنان‌که حتی در اعترافاتم تصریح کرده بودم از قصد به آن کاربر اطلاعاتی گمراه کننده در مورد استقرار این نهادها دادم و از نقاط حضور آنها اظهار بی‌اطلاعی کردم و حتی در چت‌های پرینت شده من در آن گفتگو این نکته مشهود است که به محض آنکه آن شخص کلمه "موساد" را نوشت بلافاصله من به چت خاتمه دادم و دیگر هرگز با آن شخص گفتگو نکردم. زیرا از آن لحظه به بعد، بوی خیانت به کشورم به مشامم خورد و به عنوان شخصی بی‌نهایت ایران‌دوست هرگز، هرگز حاضر به خیانت به آب و خاکم نبوده و نیستم.

۹. در آن گزارش توییتی از من نشان داده می‌شود که تاریخ آن تعمداً بریده شده است. این توییت درواقع بعد از حمله اسرائیل در پاسخ به عملیات وعده صادق۲ در تابستان ۱۴۰۳ نوشته شده است. کاربران معترض و منتقد توییتر در آن زمان وهر زمان دیگر که درگیری پیش می‌آمد، همگی عکس‌های ماهواره‌ای عمومی و در دسترس را به طنز و جد توییت می‌کردند و هیچگونه اطلاعات محرمانه‌ای در هیچ‌یک از آن عکس‌ها نبود و من هم آن عکس ماهواره‌ای را از توییتر برداشته و توییت کرده‌ام و من اساساً به اطلاعات و عکس‌های محرمانه دسترسی نداشته‌ام.

۱۰. گزارشگر در فرازی از دروغ‌های خود به "تامین اطلاعات مراکز حساس نظامی" اشاره می‌کند، در صورتی که من هیچ‌ اطلاعاتی در این زمینه به هیچ کاربری نداده‌ام. و چنان‌که گفتم، من که یک شغل آزاد ساده داشتم، اصولاً اطلاعاتی نداشتم که بخواهم با ارائه آنها به میهنم خیانت کنم. من تنها یک شهروند عادیِ معترض و آزادی‌خواهم.

۱۱. در پایان این گزارش تقطیع شده و بر پایه مصاحبه اجباری، گزارشگر ادعا می‌کند که در مرحله بعد از ارائه اطلاعات، من نتایج حمله اسرائیل را نشر داده‌ام، و سپس تصاویری از انفجارهای حاصل از حمله اسرائیل به نمایش می‌گذارد تا به بینندگان القا کند که من در نشر آن تصاویر نقش داشته‌ام، در حالی که تصریح می‌کنم که من از آذر ماه ۱۴۰۳ در بازداشت و انفرادی بوده‌ام و هنوز هم در زندان اوین هستم و در جنگ ۱۲روزه مثل سایر زندانیان جز به اخبار صدا و سیما هیچ دسترسی به هیچ رسانه یا شبکه اجتماعی‌یی نداشتم.

۱۲. گزارشگر به دروغ می‌گوید انتشار آن تصاویر می‌شود "آخرین ماموریت" من، و بعد به دست سربازان گمنام امام زمان دستگیر می‌شوم. کدام ماموریت؟ بار این کلمه چنان سنگین است که علناً به من برچسب "مامور" بودن می‌زند. مامور کدام نهاد؟ کدام پول؟ گویی من مامور اسرائیل بوده‌ام و بعد از جنگ ۱۲ روزه بازداشت شده‌ام. بارها گفتم و بار دیگر می‌گویم، حدود یک سال است که در زندانم(۶ ماه آن در بازداشتگاه و انفرادی) و حدود ۶ ماه پیش از جنگ ۱۲روزه دستگیر شده‌ام.

۱۳. در انتهای گزارش در جمله از مصاحبه اجباری را تقطیع کردند و به هم چسباندند: "حمایت از اسرائیل سیاه‌ترین کاری بود که کردم" و "الان اگر ازم بپرسند چند نفر کشته و زخمی شدندنمی‌دانم" و این‌گونه القا می‌کنند که جمله دوم را در مورد جنگ ۱۲روزه گفته‌ام. مردم عزیز! مصاحبه را در اردیبهشت ۱۴۰۴ گرفتند یعنی یک ماه پیش از حمله اسرائیل! پرسشی که پاسخش را شنیدید، دقیقاً این بود: "می‌دونی تو جریان مهسا امینی(کذا) چند نفر کشته و زخمی شدند؟ و من گفتم نمی‌دانم. به نظر می‌رسد این تقطیع و چسباندن‌ها، حتی در مورد مصاحبه کاملاً اجباری خودشان، تنها یک دلیل دارد و آن، القا کردن این حس به بینندگان است که گویی من خود را مسبب کشته شدن هموطنانم در حمله اسرائیل می‌دانم! دورم باد.

۱۴. برآیند کلی این گزارش و اعترافات اجباری این است که به مخاطب القا کنند سربازان گمنام امام زمان بعد از جنگ ۱۲روزه یک "جاسوس موساد" را گرفته‌اند و ناکامی خود در شناسایی جاسوسان واقعی اسرائیل را به گردن شخصی بیندازند که قریب به یک سال است که بلاتکلیف در زندان است. من امیرحسین موسوی (جیمز بی‌دین) فرزند و پرورده مردم ایران، نه تبادل اطلاعاتی‌ای با خارج داشته‌ام، و نه طبعاً در این یک سال بازداشت، دخالتی در رسانه‌ها داشته‌ام. ساکت مانده بودم تا به پرونده‌ام در فضایی آرام و منطقی رسیدگی شود. اما شخصی را که هنوز پا به دادگاه نگذاشته، ازمتهم به مجرم جلوه دادند. من هم به ناچار حقایق را با شما در میان گذاشتم. همواره خود را فرزند شما می‌دانستم.از درد شما می‌گفتم. امروز می‌خواهم درد مرا از میان کلماتم لمس کنید.این بود پایان اولین گفتگویم با شما هموطنان و همدردانم. در پایان خطاب به صدا و سیما ومدیران آن بخش خبری یادآور می‌شوم که ایشان موظفند طبق قانون مطبوعات این دفاعیه را در همان برنامه خبری منتشر کنند و در صورت استنکاف،حق شکایت از آنها را برای خود محفوظ می‌دانم.