محمد سیف‌زاده

سن: ۷۸ سال
حوزه فعالیت: وکیل دادگستری
وضعیت: آزاد؛ تعلیق اجرای حکم به‌دلیل بیماری
وضعیت حقوقی: یک سال حبس
حقوق نقض‌‌شده: بازداشت خودسرانه، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، شکنجه، محرومیت از رسیدگی درمانی، انفرادی طولانی‌مدت، عدم رعایت تفکیک جرایم، محرومیت از شغل وکالت

محمد سیف‌زاده وکیل دادگستری و از بنیان‌گذاران کانون مدافعان حقوق بشر است که مجموعا ۱۳ بار، پنج بار در زمان حکومت پهلوی و هشت بار پس از پیروزی انقلاب اسلامی زندانی شده است. او پیش از انقلاب و تا سال ۱۳۶۱ به‌عنوان قاضی فعالیت می‌کرد، اما از آن سال دیگر حاضر به اجرای قانون مجازات اسلامی نشد و از قضاوت کناره گرفت.

این وکیل حقوق بشر در آبان‌ماه ۱۳۸۹ به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی از طریق شرکت در تأسیس کانون مدافعان حقوق بشر ایران» به ۹ سال زندان و ۱۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شد. این حکم در دادگاه تجدیدنظر تهران به ۲ سال حبس کاهش یافت.

نیروهای امنیتی ۱۷ فروردین ۱۳۹۰ سیف‌زاده را در شهر ارومیه به اتهام خروج غیرقانونی از کشور بازداشت کردند. او پس از یک ماه حبس در سلول انفرادی، به بند عمومی زندان اوین منتقل و سپس در دی‌ماه ۱۳۹۱ بدون رعایت اصل تفکیک جرایم، به زندان رجایی‌شهر کرج تبعید شد.

محمد سیف‌زاده سال ۱۳۹۱، درحالی‌که در زندان بود، به‌دلیل نوشتن نامه به محمد خاتمی و امضای بیانیه‌های گروهی به «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» متهم و در دادگاهی به ریاست قاضی صلواتی به ۶ سال حبس محکوم شد. 

این وکیل دادگستری ۲۰ اسفند ۱۳۹۴ از زندان رجایی‌شهر کرج آزاد شد. او در مدت حبس به‌دلیل شرایط بد زندان و محرومیت از رسیدگی درمانی، در زندان‌های اوین و رجایی‌شهر هفت‌بار دچار سکته قلبی شد.  

محمد سیف‌زاده آذرماه ۱۴۰۱ به‌همراه چند فعال حقوق بشری در نامه‌ای به آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، خواستار واکنش به اعدام‌ها و سرکوب اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» شد. او اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲، در ارتباط با این نامه، در شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران به ریاست علی مظلوم بابت اتهامات «تبلیغ علیه نظام» و «نشر اکاذیب» به یک سال حبس محکوم شد. این حکم در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر تهران نیز تأیید شد، درحالی‌که هر دو دادگاه به‌صورت غیابی برگزار شدند زیرا این وکیل حقوق بشر دادگاه‌های انقلاب را غیرقانونی خواند و در جلساتشان شرکت نکرد.

پس از تأیید حکم، از او خواسته شد تا با امضای توبه‌نامه از رهبر جمهوری اسلامی، تقاضای عفو کند که او از انجام این کار خودداری کرد.

محمد سیف‌زاده چندین‌بار برای اجرای حکم احضار شد، تا این‌که در ۵ مرداد ۱۴۰۲ با معرفی او به پزشکی قانونی برای بررسی سوابق بیماری‌اش، اجرای حکم به‌صورت موقت متوقف شد.

محمد سیف‌زاده اردیبهشت ۱۴۰۳ بار دیگر برای اجرای حکم به دادسرای اوین احضار شد؛ اما این حکم، با بستری‌‌شدن او در بیمارستان برای عمل جراحی قلب متوقف شد.