نسرین جوادی

سن: ۶۸ سال
حوزه فعالیت: فعال کارگری
وضعیت: آزاد
وضعیت حقوقی : -  
حقوق نقض‌شده : بازداشت خودسرانه، محرومیت از حق دسترسی به وکیل، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، حبس انفرادی طولانی مدت، محرومیت از ملاقات با خانواده، محرومیت از رسیدگی درمانی، آزار و اذیت خانواده  

نسرین جوادی (اعظم خضری جوادی)، کارگر بازنشسته، از فعالان حقوق کارگران، عضو اتحادیه آزاد کارگران ایران و از اعضای مؤسس شورای بازنشستگان تأمین اجتماعی است. 

این فعال کارگری در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ در تجمع روز جهانی کارگر روبه‌روی ساختمان مجلس شورای اسلامی بازداشت شد. او پس از تحمل ۳۳ روز حبس که ۲۲ روز آن در سلول انفرادی و تحت بازجویی‌های شدید گذشت، در نهایت با تودیع وثیقه از زندان آزاد شد.

شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به‌ریاست قاضی ایمان افشاری در ۱۵ مرداد همان‌سال جوادی را به اتهام «اجتماع و تبانی جهت اقدام علیه امنیت کشور»، «تبلیغ علیه نظام» و «اخلال در نظم و آسایش عمومی» به هفت سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق، دو سال محرومیت استفاده از تلفن‌همراه و ممنوعیت فعالیت در احزاب محکوم کرد. در مرحله تجدیدنظر، او از دو اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اخلال در نظم عمومی» تبرئه، اما حکم پنج سال زندانش تأیید شد. در واقع، با وجود صدور حکم برائت، در حکم قابل اجرای او هیچ تغییری ایجاد نشد.

جوادی تیرماه ۱۳۹۹ برای اجرای حکم فراخوانده شد. به‌دلیل ابتلا به کرونا و بیماری‌های متعدد در بهمن ۱۴۰۰ درخواست عدم توانایی تحمل حبس داد. با این‌که پزشکان، ناتوانی او را در تحمل زندان تأیید کردند، اجرای احکام، این نظر را نپذیرفت و آن را به تأیید پزشکی قانونی موکول کرد؛ اما پزشکی قانونی برخلاف نظر پزشکان متخصص به امکان تحمل حبس رای داد. در نهایت با وجود نیاز روزانه به تزریق داروهای ویژه پوکی استخوان و عمل جراحی آب مروارید، جوادی ۱۱ تیرماه ۱۴۰۱ خود را برای اجرای حکم به زندان اوین معرفی کرد.

این فعال کارگری ۲۸ آبان‌ماه ۱۴۰۱ درپی وخامت حالش، به‌صورت نیمه‌بیهوش به بیمارستان منتقل و چند روز بعد، بدون بهبودی کامل به زندان بازگردانده شد.

در مرداد ۱۴۰۳ گروهی از زنان زندانی از جمله جوادی به خبر اعدام رضا رسایی، زندانی سیاسی اعتراض کردند که درپی آن نیروهای گارد زندان به بند آنها یورش بردند و او دچار حمله عصبی شد. چند ماه بعد، وقتی تنها فرزندش به کما رفت و به بیمارستان منتقل شد، مسئولان زندان با درخواست مرخصی او مخالفت کردند.

این فعال کارگری در دی‌ماه ۱۴۰۳ از حق ملاقات حضوری با خانواده‌اش محروم شد. مسئولان زندان دلیل این محرومیت را همراه داشتن «یک سیم پاوربانک» در وسایل یکی از اعضای خانواده عنوان کردند.

نسرین جوادی ۲۴ شهریور ۱۴۰۴ پس از تحمل حدود سه سال و چهار ماه حبس مداوم، از زندان قرچک ورامین آزاد شد.