مینا سلطانی‌زارع

سن: ۵۶ سال
حوزه فعالیت: خانواده دادخواه
وضعیت: آزاد با وثیقه
وضعیت حقوقی: ۸ ماه حبس و پرداخت یک میلیون تومان جریمه نقدی
حقوق نقض‌شده: بازداشت خودسرانه، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، محرومیت از حق دسترسی به وکیل، آزار و اذیت خانواده، حبس انفرادی طولانی‌مدت، شکنجه و آزار

مینا سلطانی زارع معروف به «دایه مینا»، مادر شهریار محمدی، از کشته‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۱ در شهر بوکان است. شهریار، فرزند ۲۸ ساله دایه مینا، درجریان اعتراضات سراسری به کشته‌‌شدن ژینا (مهسا) امینی در بازداشتگاه گشت ارشاد، با شلیک مستقیم گلوله‌های جنگی نیروهای حکومتی به خودروی شخصی‌اش در بوکان کشته شد.  

سلطانی، پس از کشته‌شدن پسرش با وجود تهدیدها، آزار و اذیت‌ و احضارهای مکرر نهادهای امنیتی که قصد داشتند او را از دادخواهی و درخواست اجرای عدالت برای آمران و عاملان قتل فرزندش منصرف کنند، همچنان به دادخواهی مصمم بوده و در دیدار با دیگر خانواده‌های دادخواه با آن‌ها اعلام همبستگی کرده است.

علاوه‌بر دایه مینا، خانواده او نیز تحت فشار و تهدید نهادهای امنیتی قرار گرفتند. در جریان مراسم خاکسپاری شهریار، نیروهای امنیتی که کنترل کامل مراسم را در دست داشتند، به پیکر شهریار لگد می‌زدند و وقتی میلاد، برادر شهریار، اعتراض کرد، دو گلوله از فاصله نزدیک به پاهای او شلیک و به او داروهای بی‌حسی و بیهوشی تزریق کردند. بعدتر، در آستانه اولین سالگرد شهریار، دایه مینا بازداشت شد و تحت شکنجه‌های روانی قرار گرفت. آسرین، خواهر شهریار نیز دو روز قبل از این مراسم، در یورش خشونت‌آمیز نیروهای امنیتی بازداشت شده بود. 

۲۱ شهریور ۱۴۰۳ در دومین سالگرد شهریار، نیروهای امنیتی این مادر دادخواه را در خیابان محاصره کردند و پس از ضرب‌وجرح با شوکر برقی، او را ربودند. دایه مینا را به اداره اطلاعات بوکان منتقل کردند و بعد از بازجویی به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه فرستادند. مأموران امنیتی سپس با یورش به منزلش، وسایل خانه را شکستند و عکس‌ها و وسایل شخصی شهریار را ضبط کردند.

مینا سلطانی‌‌زارع که مهر ۱۴۰۳ با  وثیقه به‌صورت موقت از زندان مرکزی ارومیه (دریا) آزاد شده بود، در اسفندماه به اتهام «تبلیغ علیه نظام و حضور در معابر و انظار عمومی بدون حجاب» در شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری بوکان به ۸ ماه حبس و پرداخت یک میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شد.

در آستانه سومین سالگرد کشته‌ شدن شهریار نیز نهادهای امنیتی با هدف منزوی‌‌کردن مینا سلطانی‌زارع، دیگر خانواده‌های دادخواه را تهدید کردند تا از دایه مینا فاصله بگیرند و او را طرد کنند. 

میلاد و آسرین، فرزندان دایه مینا، به‌دنبال آزار و اذیت‌ها و تهدید نیروهای امنیتی، مجبور به ترک ایران شده‌اند.