زرتشت احمدی‌ راغب

سن: ۶۱ سال

حوزه فعالیت: فعال حقوق بشر و مخالف مجازات اعدام

وضعیت: زندانی در ندامتگاه مرکزی کرج

وضعیت حقوقی: محکوم به مجموع ۷ سال و ۸ ماه حبس در سه پرونده، دو سال تبعید، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال انفصال از خدمات دولتی و عمومی

حقوق نقض‌شده: بازداشت خودسرانه، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، محرومیت از حق دسترسی به وکیل، محرومیت از شغل، محرومیت از رسیدگی درمانی، ممنوعیت خروج از کشور

زرتشت احمدی‌ راغب، فعال مدنی و از مخالفان مجازات اعدام، بارها احضار و چندین‌بار بازداشت شده است. نهادهای امنیتی و قضایی چندین پرونده‌ علیه او تشکیل دادند و او را از کارش در آتش‌نشانی اخراج کردند. او یکی از ۱۴ فعال مدنی است که در نامه‌ای به علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، خواستار استعفای او شده بودند. 

زرتشت احمدی‌ راغب اردیبهشت ۱۳۹۶ در دادگاه انقلاب شهریار به ۹ ماه حبس محکوم شد. او دی‌ماه ۱۳۹۷ نیز به‌دنبال اعتراض به اخراج از آتش‌نشانی و تحصن مقابل شهرداری شهریار بازداشت و پس از مدتی آزاد شد؛ پس‌از آزادی نیز با تحصن مقابل ساختمان‌های مختلف دولتی به حکم اخراجش از کار اعتراض می‌کرد. 

احمدی‌راغب بار دیگر ۵ شهریور ۱۳۹۸ با اتهاماتی ازجمله «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به رهبری» و «توهین به رؤسای سه قوه» بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. او پس‌از ۵ ماه با قید وثیقه آزاد شد، اما ۲۶ خردادماه ۱۳۹۹ با اتهام «عکاسی از مناطق ممنوعه» به دادسرای اوین احضار و پس از حضور در شعبه ۴ واحد اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار برای اجرای حکم ۹ ماه حبس پیشین بازداشت شد. او پس‌از گذراندن دوران محکومیت، ۱۴ دی ۱۳۹۹ از زندان آزاد شد.

این فعال مدنی ۲ اسفند ۱۴۰۰، بار دیگر بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او سپس به زندان تهران بزرگ (فشافویه) و درنهایت به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شد.

او ۲۴ بهمن ۱۴۰۱ با قرار گرفتن در فهرست عفو عمومی آزاد شد، اما یک ماه بعد، در ۲۵ اسفند بار دیگر پس از حضور در تجمع اعتراضی به حملات شیمیایی به دانش‌آموزان دختر، بازداشت و به زندان اوین منتقل شد؛ خرداد ۱۴۰۲ در‌حالی‌که در زندان بود، با حکمی غیابی در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب، به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور و تبلیغ علیه نظام» به پنج سال و هشت ماه حبس محکوم شد.

این فعال مدنی که از شهریور ۱۴۰۲ به زندان قزل‌حصار کرج منتقل شده بود، بهمن‌ماه همان سال اعلام کرد به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در زندان‌‌ها پیوسته و سه‌شنبه هر هفته در اعتراض به موج اعدام‌ها، اعتصاب غذا می‌کند.

احمدی راغب پس از اعتراض به انتقال احمدرضا حائری،‌ فعال سیاسی، به سلول انفرادی در خردادماه ۱۴۰۳، به سلول انفرادی واحد ۳ (محل نگهداری زندانیان محکوم به اعدام) منتقل شد.

یک ماه بعد،‌ در پرونده‌ای که به‌دلیل اعتراض و شرکت در تجمع اعتراضی معلمان به مسمومیت‌های سریالی دانش‌آموزان برایش باز شده بود، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس و ۲ سال تبعید به شهرستان قیدار محکوم شد.

احمدی‌راغب درحالی‌که به‌دلیل اعتصاب غذاهای مکرر در شرایط جسمانی بسیار نامناسبی قرار داشت و به تاری دید مبتلا شده بود، ۲۴ آبان ۱۴۰۴ به دستور دادستان کرج به زندان مرکزی کرج (ندامتگاه) منتقل شد. او اول آذر ۱۴۰۴ به‌دلیل اعتراض به محدودیت‌های زندانیان (مانند محدودیت تماس تلفنی و هواخوری اجباری) به سلول انفرادی منتقل و اواخر آذر به بند عمومی منتقل شد.

در ۷ تیر ۱۴۰۵، پرونده جدیدی با اتهامات «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به رهبری»، «اخلال در نظم عمومی» و «نشر اکاذیب» علیه او تشکیل شد و جلسه دادگاه در ۲۸ مرداد به‌صورت ویدئوکنفرانس برگزار شد.

در اول مهر ۱۴۰۵، احمدی‌راغب به یک سال حبس تعزیری، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال انفصال از خدمات دولتی و عمومی محکوم شد. مجموع احکام حبس او به هفت سال و هشت ماه رسید. او همچنان در ندامتگاه مرکزی کرج، با محدودیت تماس و ملاقات خانوادگی و در شرایط نامناسب نگهداری می شود.

در مهر ۱۴۰۵، احمدی‌راغب همراه مسعود فرهیخته در اعتراض به اعدام‌های گسترده در ایران، اعتصاب غذا کرد و هر دو به‌صورت تنبیهی به انفرادی منتقل شدند. احمدی‌راغب در ۲۴ مهر، پس از نزدیک به دو هفته، به درخواست فعالان صنفی و حقوق‌بشری به اعتصاب پایان داد.