هستی امیری

سن: ۳۰ سال 

حوزه فعالیت: فعال مدنی، فعال حقوق دانشجویان و مخالف مجازات اعدام

وضعیت: آزاد با وثیقه

وضعیت حقوقی: —

حقوق نقض‌شده: بازداشت خودسرانه، فقدان دادرسی عادلانه، محرومیت از دسترسی به وکیل، محرومیت از حق تحصیل، حبس انفرادی، محرومیت از تماس با خانواده، نقض آزادی بیان و تجمع مسالمت‌آمیز

هستی امیری فعال مدنی است که در مخالفت با مجازات مرگ و صدور احکام اعدام، فعالیت‌های گسترده‌ای، حتی از داخل زندان، داشته است. او بارها به‌همراه نرگس محمدی و سایر فعالان مدنی در مخالفت با اعدام، مقابل زندان اوین تجمع کرده ‌است.

این فعال مدنی ۲۳ اسفند ۱۴۰۰ در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب با اتهام تبلیغ «علیه نظام» به یک سال حبس محکوم شد. او به مجازات‌های تکمیلی، شامل ضبط تلفن همراه، ممنوعیت عضویت در احزاب و نیز منع فعالیت در فضای مجازی به مدت دو سال نیز محکوم شد. طبق این حکم، او که آن زمان از فعالان دانشجویی بود، دیگر حق حضور در هیچ‌گونه اجتماع دانشجویی جز کلاس‌ درس‌های اجباری را نداشت. مصادیق اتهامات امیری انتشار تصاویر در روز ۸ مارس و و توییت‌های او در مخالفت با اعدام بود. بعدتر، دادگاه تجدیدنظر استان تهران حکم این فعال مدنی را عیناً تأیید کرد.

مردادماه ۱۴۰۱ امیری درحالی‌که در آستانه دفاع از پایان‌نامه دانشگاهی خود بود، در منزلش بازداشت و برای اجرای حکم یک سال حبس، به زندان اوین منتقل و شش‌ماه بعد آزاد شد. اما یک ماه بعد،‌ به‌دنبال شرکت در تجمعات اعتراضی مربوط به حملات شیمیایی به مدارس دخترانه، او به‌همراه ۳۵ دانشجوی دیگر، از ورود به دانشگاه علامه طباطبایی منع شدند. افزون بر این، مقام قضایی برای چهار نفر از دانشجویان، ازجمله امیری، پرونده قضایی تشکیل داد. پرونده‌ او با اتهام‌هایی ازجمله شرکت در تجمعات اعتراضی و مخالفت با حکم اعدام، تیرماه ۱۴۰۲ در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست ایمان افشاری بررسی و هستی امیری به یک سال حبس برای «تبلیغ علیه نظام» محکوم شد. شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر نیز این حکم را تأیید کرد. امیری  پس از احضار به شعبه اول اجرای احکام دادسرای اوین در  ۱۸ فروردین ۱۴۰۳ به این زندان منتقل شد.

این فعال مدنی ۱۴ مرداد ۱۴۰۳ درحالی‌که تصویر پخشان عزیزی -همبندی‌اش که به اعدام محکوم شده بود- را در دست داشت، از زندان اوین آزاد شد.

این فعال مدنی ۶ اردیبهشت ۱۴۰۴ پس از مراجعه به دادسرای امنیت برای تفهیم اتهام، بار دیگر، بازداشت شد. او را به‌دلیل تأخیر در تودیع وثیقه به بند زنان زندان اوین منتقل کردند. روز بعد، امیری با وثیقه از زندان آزاد و چند ماه بعد در حکمی غیابی، به ۳ سال حبس، پرداخت جزای نقدی و دو سال ممنوعیت خروج از ایران و عضویت در گروه‌های سیاسی و اجتماعی، محکوم شد.

۲۱ آذر ۱۴۰۴، هستی امیری در جریان مراسم هفتم خسرو علیکردی، وکیل دادگستری، در مشهد همراه با شماری از فعالان مدنی و حقوق بشر، از جمله نرگس محمدی و سپیده قلیان، بازداشت شد. او در دوران بازداشت در سلول انفرادی نگهداری شد و از دسترسی به وکیل و تماس با خانواده محروم ماند. امیری سرانجام ۳ بهمن ۱۴۰۴ با تودیع وثیقه آزاد شد.